شب ، سکوت ، کیش ... !

سفر کاری ای سه روزه به جزیره زیبای کیش ، سبب شد تا در نیمه های شب فرصت کنم بر روی اسکله تفریحی جدید جزیره یک ساعتی قدم بزنم . در آن یک ساعت آنچه بیش از همه برایم خوشایند بود ، آن بود که فارغ از هیاهوی روزمرگی در تهران ، سکوت و صدای امواج دریا بیش از هر چیز دیگر گوشم را نوازش می داد .

دورنمایی از ساحل جزیره کیش

بقیه عکسها را از اینجا ببینید .

شب بیداری ما و هشتاد سالگی اسکار ! : شب برادران کوئن

اصولا با اینکه سینما و تاتر رو جدی دنبال می کنم اما نگاهم به سینمای جهان همیشه به نسبت سینمای داخلی خودمون لنگ می زده و شاید کمتر فرصتی پیش می آمد بود تا اختتامیه جشنواره های بزرگ جهانی را دنبال کنم و اخبار و تحولات اون این قدر برایم جذاب بوده باشه ...

از یک هفته ی قبل برای دیدان مراسم هشتادمین مراسم اسکار به پیشواز رفته بودم و دیشب از نیمه های شب با Red Carpet بارانی در مقابل کداک تیاتر این میعگاه های با شکوه بزرگان سینمای جهان همراه شدم . گویا این هوای بارانی و استفاده از سقف های خاص برای Red Carpet اتفاقی خیلی خاصی بوده است و این امر سبب شده بود که Red Carpet امسال بر خلاف سالهای گذشته در زیر هوای آفتابی لس آنجلس نباشد .

مراسم رسمی اسکار هشتادم دقیقا راس ساعت 5 صبح به وقت تهران آغاز شد و حدود 4 ساعت به طول انجامید . شمارش معکوس زمانی برای روع مراسم آنچان دقیق بود که من را به یاد سال تحویل خودمان می انداخت ! مجری امسال مراسم اسکار را " جان استوارت " مجری و کمدین معروف شبکه های تلویزیونی بر عهده داشت .

در میان 24 مجسمه طلایی اسکار اهدا شده مهمترین و بیشترین اسکار هشتادم به فیلم " No country for old men " تعلق گرفت . اسکار بهترین فیلمنامه ، اسکار بهترین فیلم ، اسکار بهترین کارگردانی و اسکار بازیگر نقش مکمل مرد را این فیلم از آن خود کرد . " برادران کوئن " کارگردانان No Country for old men پس از مدتها توانستند طلسم نگرفتن اسکارشان را بشکنند و خاوير باردم نیز با قدرت تمام اسکار نقش مکمل را از آن خود کرد .

حضور بزرگان سینمای جهان برای اهدای جوایز در اسکار هشتادم به شکوه مراسم اضافه کرده بود . " مارتین اسکورسیزی " کارگردان بزرگ آمریکایی که سال گذشته اسکار بهترین کارگردانی از آن خود کرده بود برنده اسکار بهترین کارگردانی امسال را معرفی کرد و " هلن ميرن " برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن پارسال اسکار بهترین بازیگر مرد امسال را به " دانيل دي لوئيس " اهدا کرد . ...

حضور ستارگان سینمای جهان " هرسون فورد " ، " تام هنکس " ، " نیکول کیدمن " ، " هیلاری سوانک " ، " جک نیکلسون " ، " دنزل واشنگتن " ، "جان تراولتا " ، " کامرون دیاز " و ... در بخش های مختلف برنامه و اهدای جوایز مختلف توسط این بزرگان به برندگان اسکار هشتادم از بخش های قابل توجه بود .

برای من بسیار جالب بود که اسکار هشتادم به پاس قدرانی از تمامی هنرمندانی سینمایی که در طول سال گذشته از دنیا رفته اند با معرفی هیلاری سوانک و نمایش فیلمی زیبایی از آنها به پا ایستادند و هنگامی اسطوره باریگری جهان " جک نیکلسون " به معرفی بهترین فیلم های هفتاد و نه دوره گذشته ی سینما ی جهان پرداخت در کمتر از چند دقیقه گویی تمامی این هشتاد سال در فیلمی چند دقیقه ای مرور شد .

اما اسکار هشتادم هم در بخشهایی تحت تاثیر تحولات سیاسی روز قرار گرفته بود . جایی که " جان استوارت " به طنز به رقابت های حزب دموکرات برای ریاست جمهوری و باراک اوباما و گفته های او درباره ی آینده ی آمریکا پرداخت و هنگامی که اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه را سربازان آمریکایی در عراق اهدا کردند !!

ارتباطات ماهواره ای به کمک اسکار آمد و نامزد های اسکار و برنده ی بهترین فیلم مستند کوتاه را سربازان آمریکایی در پایگاههای نظامی آمریکا معرفی کردند .

اما اوج رنگ و بوی سیاست در اسکار هنگام اهدای اسکار بهترین فیلم مستند بلند بود . هنگامی که کارگردان " تاکسی بسوی تاريکی " که فیلمش درباره ی شکنجه در ابوغریب بود ، در هنگام دریافت اسکار گفت که فیلم او برگرفته از اتفاقات ابوغریب بوده و اتفاقات ابوغریب لکه ننگی بوده است که امیدوارست بشریت هرگز دیگر آنها را تجربه نکند .

اما یک اتفاق جالب هم دیشب افتاد و برنده ی یکی از اسکار ها نیز بصورت انیمیشن اعلام شد . زنبور کارتون " زنبورها " نامزدها و برنده ی اسکار بهترین انیمیشن کوتاه را اعلام کرد .

اما حقیقتا شکوه و سادگی همزمان مراسم مرا به وجد آورده بود . فیلم های نمایش داده شده در بخش های مختلف از چنان ساختار و تدوین و ریتم و نو آوری قوی برخوردار بود و که به نظر من باید یک اسکار هم به فیلم های نمایش داده شده در بخش های مختلف اسکار تعلق گیرد .

اما در پایان این رو هم بگویم که اسکار نگرفتن " جورج کلونی " و فیلم " پرسپولیس " بازیگر و فیلم محبوب من کمی حالم را گرفت اما باید این حقیقت را پذیرفت که رقبا و برندگان اسکار در این دو بخش بسیار قوی بودند ...

برادران کوئن برندگان اسکار بهترین فیلم و کارگردانی در کنار اسکورسیزی

جان استوارت - مجری برنامه

برندگان اسکار های بهترین بازیگری - از راست :خاویر باردم - ماريون کوتیار - تیلدا سوئینتون - دانیل دی لوئیس

ماريون کوتیار- برنده اسکار بهترین بازیگر زن

دانیل دی لوئیس- برنده اسکار بهترین بازیگر مرد

خاویر باردم - برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

برندگان جایزه هشتادمین دوره آکادمی اسکار عبارتند از :

در بخش بهترين فيلم: «براي پيرمردان هيچ جايي وجود ندارد» ساخته «برادران كوئن»
در بخش بهترين كارگرداني: «برادران كوئن» براي فيلم «براي پيرمردان هيچ جايي وجود ندارد»
در بخش بهترين بازيگر مرد نقش اول: «دنيل دي لوييس» براي فيلم «آنجا خوني ريخته خواهد شد»
در بخش بهترين بازيگر نقش مكمل مرد: «خاوير باردم» براي فيلم «براي پيرمردان هيچ جايي وجود ندارد»
در بخش بهترين بازيگر زن نقش اول: «ماريون كوتيلارد» براي فيلم «زندگي با حس گل رز»
در بخش بهترين بازيگر نقش مكمل زن: «تيلدا سوينتون» براي فيلم «مايكل كليتون»
در بخش بهترين فيلمنامه اقتباسي: «برادران كوئن» براي فيلم «براي پيرمردان هيچ جايي وجود ندارد»
در بخش بهترين فيلمنامه غيراقتباسي: «ديابلو كودي» براي فيلم «جونو»
در بخش بهترين طراحي لباس: «الكساندرا بيرني» براي فيلم «ملكه اليزابت: سال هاي طلائي»
در بخش بهترين انيميشن بلند: انيميشن «راتاتويل» ساخته «برد برد»
در بخش بهترين گريم: «ديديير لاورني» و «جان آرچيپالد» براي فيلم «زندگي با حس گل رز»
در بخش بهترين جلوه هاي ويژه: «مايكل فينك»، «بيل وسترن‌هوفر»، «بن موريس» و «تريور وود» براي فيلم «قطب نماي طلايي» با بازي «نيكول كيدمن»
در بخش بهترين طراحي صحنه: «دانته فررتي» و «فرانچسکا شياوو» براي فيلم «سويني تاد» به كارگرداني «تيم برتون» و بازي «جاني دپ»
در بخش بهترين فيلم كوتاه زنده و اكشن: فيلم «موتزارت جيب برها»
در بخش بهترين انيميشن كوتاه: انيميشن «پيتر و گرگ»
در بخش بهترين تدوين صدا: «كارن بيكر لندرس» و «پر هالبرگ» براي فيلم «اولتيماتوم بورن»
در بخش بهترين ميكس صدا: «اسكات ميلان»، «ديويد پاركر» و «كرك فرانسيس» براي فيلم «اولتيماتوم بورن»
در بخش بهترين تدوين فيلم: «كريستفر رز» براي فيلم «اولتيماتوم بورن»
در بخش بهترين فيلم خارجي زبان (غيرانگليسي زبان) : فيلم «جاعلان» از كشور اتريش
در بخش بهترين ترانه غيراقتباسي:«گلن هنسارد» و «ماركتا ايرگلوا» براي ترانه «سقوط آهسته» از فيلم «يكبار»
در بخش بهترين فيلمبرداري: «رابرت السويت» براي فيلم «آنجا خوني ريخته خواهد شد»
در بخش بهترين موسيقي غيراقتباسي: «داريو ماريانلي» براي فيلم «كفاره»
در بخش بهترين مستند كوتاه: مستند « Freeheld»
در بخش بهترين مستند بلند: مستند «تاكسي به گوشه اي تاريك»

در همین زمینه :

هشتادمين اسکار؛ شب برادران کوئن - بی بی سی

عکس ها و گزارش تصویری مربوط به Red Carpet

عکس ها و گزارش تصویری مربوط به مراسم اسکار

عکس ها و گزارش تصویری مربوط به برندگان اسکار .

تیری دیگر بر کالبد اصلاحات ... !

با روشن شدن وضعيت حضور اصلاح طلبان در انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی به نظر می رسد ضربه دیگری بر اصلاح طلبی كشور وارد شده است. باید پذیرفت آنچه که در دوم خرداد 76 به نام اصلاح طلبی در نظام سیاسی و اجتماعی ایران شکل گرفت، امروز تبديل به شیر بی یال و دم و اشکمی شده است که تنها نامی از اصلاح طلبی را به همراه خود دارد .

آنچه که شرایط سیاسی ایران در سالهای اخیر و بویژه پس از تشکیل مجلس هفتم و دولت احمدی نژاد نشان می دهد بیانگر آن است که حاکمیت در ایران امکان بازگشت جریان اصلاح طلبی به حاکمیت از طریق صندوق های رای را به هر نحو ممكن مسدود کرده است . به نظر مي‌رسد تحلیل هایی که در ماه های اخیر با توجه به فشارهای اقتصادی و بین المللی به كشور این ایده را مطرح مي‌كرد كه حاکمیت در اين شرايط تحت فشار امکان بازگشت جریان اصلاح طلبی به قدرت را از طريق راي مستقيم مردم ميسر می سازد به شكست انجاميده است.

معتقدم حاکمیت در ایران با توجه به هزینه های زیادی که جریان اصلاحات بویژه مجلس ششم برایش داشته است از مدل حاکمیت دو قطبی به مدل حاکمیت تک قطبی تغییر فاز داده و در سالهای اخیر با توجه به افرایش بی اندازه درآمد های نفتی، این مدل را به جد دنبال می کند. اما آنچه که افسوس من را صد چندان می کند آن است که جریان اصلاح طلبی در این تحولات دقیقا همان نقشی را در حال بازی کردن است که جریان اقتدار گرا برایش طراحی کرده است .

این تحلیل که حاکمیت به دنبال حذف کامل جریان اصلاح طلبی است را اساسا اشتباه می دانم. حاکمیت به دنبال یک اقلیت ضعیف و ناتوان است که در بازی دموکراسی نقش صدای مخالف را بازی کند . صدای مخالفی که حدود خود را بداند و تنها در روشها منتقد حاکمیت بوده و اهل معامله و بده بستانهای پشت پرده ای باشد. آنچه جای تاسف است همانطور که پیش تر گفته شده این است که اصلاح طلبان خواسته یا ناخواسته دقیقا چنین کارکردی را برای خود تعریف کرده اند . اگر به برنامه هی تلویزیونی و تبلیغات گسترده رسانه های حکومتی در هفته های اخیر دقت کرده باشید بیانگر آن است که تلاش می شود که نشان داده شود همه و همه ی گروه ها در انتخابات شرکت می کنند و این تبلیغ و خواسته دقیقا در حال وقوع است .

مدل حکومتی تک قطبی با رقابتهای زرگری بین گروه های سیاسی درونی جریان اقتدارگرا با اقلیتی اصلاح طلب در خارج از قدرت می تواند هدف دیگری نیز داشته باشد و آن از بین بردن و نابودن کردن پایگاه اجتماعی و مردمی باقی مانده جریان اصلاحات است . متاسفانه اصلاح طلبان در این سالها رفتاری را در پیش گرفته اند که اگر روزی انتخابات آزادی هم در ایران برگزار شود ، جریان اصلاح طلبی به دلیل همه ی این کوتاهی ها و همراهی ها با حاکمیت ، بازنده آن باقی خواهند ماند .

حقیقا روشن نيست دلیل شرکت در انتخاباتی با تایید صلاحیت های مهندسی چیست . جریان حاکم با مهندسی دقیق و رد صلاحیت های هدفمند تکلیف حدود 220 کرسی انتخابات را مشخص کرده و نماینده ی این حوزه ها عملا مشخص است . همه ی توان رقابت جریان اصلاح طلبی برای رقابت برای 70 کرسی است که در صورت سلامت انتخابات و فرض‌هاي محال ديگر در بهترین حالت سی و اندی نماینده در مجلس آينده خواهد داشت. آن هم نمایندگانی که نیروهای دست چندمی هستند که امکان هیچ حرف و اعتراضی براي آنان در مجلس وجود نخواهند داشت.

واقعا مشخص نيست که اصلاح طلبان کی از اين خواب خرگوشي بیدار می شوند؟ کی خواهند فهمید که سالهاست از قطار حكومت پیاده شان کرده اند؟ مصلحت اندیشی تا چه اندازه ؟ حقیقا شرکت در انتخابات و مشروعیت دادن به رقابتی که در آن رقابت در بهترین حالت تنها سی و اندی نماینده از نیروهایی که اصلاح طلبی شان به مویی بند است نصیب جریان اصلاحات می شود با چه تحلیلی بوده است؟ آیا آنها خود را همچنان در بدنه‌ی حکومتي مي‌بينند كه خود آن حکومت آنان را از ساختار قدرت بيرون كرده است؟ آیا تنها اکتفا به "حضور معترضانه" کارکرد اعتراضی این جریان است؟ معتقد هستم که پارادکس موجود در " حضور معترضانه " برگرفته از پارادوکس ذهنی اصلاح طلبان است، و در واقع وقتي مي‌پذيرند در انتخابات حضور داشته باشند يعني به آن مشروعیت مي‌دهيم و وقتی وارد اين بازی‌ می شویم يعني به هر شكلي سلامت اين رقابت ناعادلانه را قبول دارند .

متاسفانه باید پذیرفت که تیر خلاص را اصلاح طلبان چهار سال قبل و آن هنگام که دولت اصلاحات انتخابات فرمایشی مجلس هفتم را برگزارکرد به اصلاحات شليك كردند . بايد پذيرفت كه حقیقت تلخي در تاريخ سياسي كشور در حال وقوع است و جریانات سیاسی اصلاح طلبی كه در طی این سالها سعي داشتند با استفاده از روشهای دمكراتيك و مبتنی بر راي مردم برای ورود به نهاد های قدرت تلاش کنند به پایان عمر خود نزدیک شده و تا زمانی که جریان رفرمیستی ایران درایت سیاسی را نه در متن جامعه بلکه در پشت درهای بسته بدست می آورند نبايستي چندان امیدي به اصلاحات در اين كشور داشت.

بازگشت با یادبود جنگ !

در این یک هفته ی اخیر آنقدر تلخ بوده ام و آنقدر سیاه بوده ام که ترجیح دادم تنها سکوت کنم که حس می کنم اگر چیزی می نوشتم یا آنقدر نا امیدانه بود که تنها بوی یاس از آن حس می شد و یا آنقدر تند و تیز می شد که باید ده ها بار ویرایش می شد و پس از آن نیز احتمالا نگرانی و ... را در پی خود داشت .

امروز به روال عادی این روزانه ها بازگشته ام و در این مدت حقیقتا اتفاقات جالبی در پیرامونمان رخ داده است . از جشنواره فیلم فجر که تیغ سانسور را به رگ گردن سینما ی ایران رساند تا کنسرت های با شکوه همایون شجریان و گروه دستان در اروپا که بازتاب بسیار خوبی داشته است تا اتفاقات ریز و درشتی که در عالم سیاست مانند همیشه در حال وقوع است ….

عکس زیر ، تصویری است فوق العاده از مجسمه U.S.M.C War Memorial در امریکا هست . حقیقتا چند لحظه ای مبهوت این عکس بوده ام ....

بازنشر مطالب این وبلاگ به‌ هر شکل، بدون اجازه‌ی نویسنده، ممنوع است.
All Rights Reserved. - Razeno.com