نوشتهی قبلی
پنجشنبه ۱ شهریور ۱۳۸۶سخت می نویسم ... !
این روزها کمی سخت وبلاگ می نویسم ؛ این سختی از آنجاست که وسواس عجیبی نسبت به محتوای یاداشت هایی که می خواهم در اینجا بگذارم پیدا کرده ام . هر یاداشتی را که می خواهم بگذارم باید به این حس برساندم که یاداشت سبکی نیست و یاداشتی درخور است و ... .
این حس ها سبب شده است که تنها در همین چند مدت اخیر سه یاداشتم را ساعتی پس از قرار دادن در اینجا ، تنها به دلیل اینکه حس کرده ام که یاداشت سبکی است حذفشان کرده ام .
اما حس می کنم وبلاگ نویسی جایی برای راحت نوشتن است . تاکید می کنم راحت نوشتن و نه سبک نوشتن . وبلاگ نویسی را شروع کردم که از این وسواس ها در نوشتن رها شویم و راحتر بنویسم و امروز حس می کنم که این وسواس ها اینجا هم به سراغم آمده است . جالب است برایم که بعضی از این یاداشتهایی را که ساعتی پس از انتشار به دلیل آنچه که حس کرده ام سبک هستند و حذفشان کرده ام ، روزهای بعد در وبلاگهای دیگران و با نام های دیگر دیده ام ....
خدایا من را از این وسواس ها برهان ... !
TrackBack URL for this entry:
http://razeno.com/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/398
All Rights Reserved. - Razeno.com
این وسواس از این جهت پیش اومده که خودت رو خیلی جدی گرفتی و فکر کردی که خبریه !!!!!
اینقدر افه با کلاسی و روشنفکری نذار، خودت هم اینطوری راحت تری
وقتی صحبت از سبک و سنگینی متنی میکنی یعنی ملاکت رو با ملاک مخاطبت می سنجی . به این چیزها اهمیت نده اون چیزی رو بنویس که دوست داری . وبلاگ نویسی یعنی همین . در ثانی گاهی همین سبک نوشتن هم بخشی از هویت انسان رو تشکیل میده اگه ازش فرار کنی یعنی داری از خودت فرار میکنی. پس بنویس اونچه که حس میکنی دوست داری بنویسی. سلامت و شاد باشی
سلام-خسته نباشید. در مورد سالروز میلاد خجسته استاد حسین علیزاده (1/6/1330) چیزی ننوشته ای ؟
فكر ميكنم اين وسواس يه حس طبيعيه كه هر انسان عاقلي بهش دچار ميشه (چون خود من هم دقيقاً به اين دليل هنوز
وبلاگ نويسي رو شروع نكردم!!!(البته قوت و ضعف داره
ساير دوستان هم احتمالاً به
صورت نا خود آگاه بهش دچارن وگرنه...
همیشه نوشتن آرومم کرده ولی هیچ وقت سعی نکردم که برای بقیه بنویسم؛ شاید چون فکر میکردم که مجبورم نوشته هام رو با احتیاط بیشتری بنویسم و دوست نداشتم که افکارم رو محدود کنم. اینم یکی از مشکلات مملکت ماست. همیشه حرفهامون اون چیزی نبوده که واقعا می خواستیم بگیم؛ برای همین ترجیح دادیم حرفهامون رو تو تنهایی به خودمون بزنیم!